شرکت HP پیش از آنکه واقعا جنگ را با اپل آغاز کند پروژه اسلیت خود را متوقف کرد. از زمانی که استیو بالمر،مدیر اجرایی مایکروسافت، از نمونه اولیه این “لوح رایانه” (تبلت) پرده برداری کرد – تا شاید در آستانه معرفی آی پد نگاه ها را به خود معطوف کند – اسلیت را قهرمان همه چیزهایی می دانستند که آی پد نبود. اسلیت وب کم داشت، به کمک ویندوز هر برنامه ای را اجرا می کرد، فیش USB داشت و مهم تر از همه از اجرای فلش در وب سایت ها پشتیبانی می کرد.
HP حتی یک مبارزه بازاریابی ساختگی برای اسلیت به راه انداخت و فیلم هایی تبلیغاتی در وب سایتش گذاشت تا نشان بدهد لوح رایانه اش چه توانایی هایی دارد. یک سند محرمانه HP که به بیرون درز کرد نشان می داد که آنها مقایسه ای خط به خط میان توانایی ها و خصوصیات اسلیت و آی پد انجام داده اند. اسلیت، روی کاغذ، چالشی جدی برای آی پد به حساب می آمد، بخصوص برای آن گروه از کاربرانی خواهان یا نیازمند تبلتی با امکانات یک کامپیوتر کامل بودند.
اما مشکل جای دیگری بود؛ مقایسه آی پد و چیزی مثل اسلیت کاملا اشتباه بود. اسلیت بر خلاف آی پد یک تبلت واقعی به حساب نمی آمد. بررسی دقیق تر فیلم هایی که HP منتشر کرده نشان می دهد که اسلیت بیشتر از آنکه تبلت باشد، یک PC کند و ناتوان است که به زور تخت شده و در قاب جای گرفته. یک نت بوک لمسی، بدون کیبورد.
البته این لزوما مشکلی ندارد. نت بوک هایی با سیستم عامل ویندوز XP و حالا ویندوز ۷ در بسیاری موارد قدرتمند عمل کرده اند. کار با آنها – با وجود کوچکی و سبکی شان – تجربه ای مشابه با یک نوت بوک بزرگ و رو میزی است، چرا که پورت USB دارند و می توانید هر نرم افزاری را که خواستید روی شان نصب کنید؛ نرم افزارهایی که سال هاست به آنها عادت کرده اید.
شاید به همین خاطر باشد که HP بالاخره پروژه اسلیت را متوقف کرد. شاید HP بالاخره چیزی را فهمید که معتقدان به HP و وفاداران به ویندوز همچنان انکارش می کنند: اینکه آی پد تغییری بنیادین در “رایانش سیار” (mobile computing) را نمایندگی می کند و این جلوی مقایسه آن را با هر نت بوک، تبلت، نوت بوک یا PC را می گیرد.
تبلت آی پد رده تازه ای از دستگاه هاست؛ مثل آن نداشته ایم؛ دستگاهی که بر پایه سیستم عاملی موبایلی ساخته شده و هدفش کاربرانی جز کاربران نت بوک های ویندوزی بوده است.
صریح بگویم: من ویندوز ۷ را دوست دارم. از زمانی که نسخه آزمایشی اش برای عده خاصی در دسترس بود از آن استفاده می کردم و زندگی ام را به کمک یک نوت بوک ویندوزی می گذرانم. من برنامه ای برای رها کردن ویندوز ۷ در آینده نزدیک ندارم.
اما من عاشق آی پد هم هستم، و خیلی سریع متوجه شدم وقتی نمی خواهم پشت میز کار بنشینم فقط از آی پد استفاده می کنم. آی پد کوچکتر، نازک تر، درخشان تر و سریع تر از باقی کامپیوترهای سیار من بوده و می تواند ۹۰ درصد کارهایی را که با نوت بوک ویندوزی ام انجام می دادم به کمک آن انجام دهم. وقتی بیرون از خانه به سر می برم آی پد به ۹۹ درصد نیازهای کامیپوتری ام جواب می دهد.
پس گول تبلیغات جذاب تبلت های “کامل” ویندوزی را نخورید، آنها از بیرون جذاب اند. البته احتمالا شرکت ها تلاش می کنند تبلت هایی با سیستم عامل های موبایلی ساده مشابه آی پد، به همراه دوربین، پورت USB و قابلیت های دیگر تولید کنند و در همین جاست که ممکن است رقیب آی پد پیدا شود.
اما حالا، با مرگ زودهنگام اسلیت و تبلت دو صفحه ای مایکروسافت (با نام کوریر)، باید اعتراف کنیم که فعلا هیچ آی پد کشی وجود نخواهد داشت و اپل دست کم در آینده نزدیک برای آی پدش هیچ رقیبی نخواهد یافت.
منبع: پی.سی ورلد
با تشکر از کاوه شجاعی عزیز
Related posts:










سلام
چطوری میتونم اسم بلوتوث آیپاد رو عوض کنم ؟
[پاسخ]
فکر می کنم راهی جز عوض کردن نام آی پاد ندارید چون نام بلوتوث با نام آی پاد شما یکسان است.
[پاسخ]
ba salam va khaste nabashid
man barnameye ibluenova ro nasb kardam vali moteasefane khoob kar nemikone
baraye mesal ye axo mishe bahash ferestad vali badesh mikhay ye file send ya recieve koni error mide
age mishe ye rahe hal eraee bedid
chon kheyli bluetooth morede niaze
tanx aloooooooooooooooot
[پاسخ]
چه اروری می ده ؟!
[پاسخ]
errore failed mide
ye alamate ! ham kenaresh zaher mishe
[پاسخ]