استفن پراثرو (استاد الهیات دانشگاه بوستون)
وقتی آخرین ویرایش تازه ترین کتابم را به پایان رساندم، فکر می کردم زمان استراحت فرا رسیده. بعد استیو جابز از آی پد رونمایی کرد. چند ساعت بعد، ویراستارم تلفن زد و گفت که ناشر می خواهد کتاب در این جادوی جدید اپل قابل خواندن باشد. پس علاوه بر یک فیلم کوتاه تبلیغی برای سایت یوتوب، باید یک فیلم زندگینامه ای از خودم و چند بخش “جذاب اضافی” برای یک کتاب دیجیتال پر و پیمان تهیه می کردم. تازه فقط یک هفته وقت داشتم.
وقتی زمان تبلیغ کتاب هایم فرا می رسد، من تبدیل به “آقای رام” می شوم. اگر مسئول تبلیغات بخواهد که در تلویزیون حرف بزنم، این کار را می کنم: کت و شلوار شیکی می پوشم و جلوی دوربین لبخند می زنم و مهربانانه به همه سوال ها جواب می دهم. در برنامه های رادیویی هم اگر چه مثل برنامه تلویزیونی ام خوشتیپ نشده ام، اما سعی می کنم زیاد مکث نکنم و “اومممم” نگویم. پس به درخواست ویراستارم برای آماده کردن کتاب آی پدی جواب مثبت دادم. اما موقع “بله” گفتن واقعا تردید داشتم. قرار بود چه کار کنم؟
همان شب، با ناامیدی به این نتیجه رسیدم که آی پد و یوتوب مرز میان کلمه و تصویر، و نویسنده و کارگردان را کمرنگ کرده اند. بعد دلم برای روزهایی تنگ شد که نویسنده ها نویسنده بودند و تلویزیون تلویزیون بود. بعد دلشوره شروع شد: چطور قرار بود چیزی برای آی پد و یوتوب بسازم که کمی حرفه ای به نظر برسد؟ در این دنیای تازه صنعت نشر، من واقعا بی دفاع به حساب می آمدم.
صبح روز بعد به ویراستارم زنگ زدم. من سال ها صرف نوشتن این کتاب کرده بودم، اما چطور باید در چند روز دو تا فیلم کوتاه پر می کردم؟ او هم گفت که نمی خواهد برای یک کتاب درجه اول، فیلم های درجه دوم پر کند، و ناشرمان، هارپر وان، اخیرات چند نفر از شبکه MTV را استخدام کرده تا بر روند تولیدات تصویری نظارت کنند.
بعد از بحث بر سر استفاده از استودیوی ساخت آنونس کتاب انتشارات هارپر کالینز در منهتن، تصمیم گرفتیم که فیلم را به کمک یک شرکت فیلمسازی محلی در دانشگاه بوستون تولید کنیم. به هر حال مجبور شدم دوباره به سلمانی بروم و کت و شلواری جدید بپوشم تا فیلمبرداری آغاز شود.
اخیرا در وال استریت جورنال می خواندم که تعداد زیادی از نویسنده ها از این روند ساخت آنونس برای کتابهایشان ناراضی اند و احساس حقارت می کنند. از دید من البته این روند “وحشت آور” بود. اما حالا، وقتی که آنونس کتابم روی یوتوب قرار گرفته، احساس راحتی می کنم. درست است که فیلم سریع است و زیاد به من نمی آید، و دست هایم را زیاد تکان می دهم، اما خیلی هم بد نیست. در واقع، خیلی ها با دیدن این فیلم به خرید کتابم علاقمند می شوند.
فیلم دیگری که پر کردیم، فقط در نسخه آی پدی کتابم موجود است. این فیلم اتوبیوگرافیک هم بد از آب در نیامده. در این یکی حتی خوش آمدنی به نظر می رسم!
من می دانم که تغییر اجتناب ناپذیر است و آنها که در برابرش مقاومت می کنند عذاب خواهند کشید. با آنکه عاشق کامپیوتر و دستگاه های جدید نیستم، باید اعتراف کنم که آی پد روند بازی را تغییر خواهد داد. آی پد به خاطر ظرفیت های صوتی و تصویری اش، مرز میان کتاب ها، وب سایت ها و برنامه های تلویزیونی را کمرنگ و کمرنگ تر خواهد کرد.
چند وقت پیش که به کتاب آینده ام فکر می کردم، به این نتیجه رسیدم که برای نوشتن آن، سفر به بیت المقدس ضروری است؛ حالا می دانم که علاوه بر مداد و کاغذ، باید یک ضبط صوت و دوربین فیلمبرداری هم همراه خودم ببرم تا نسخه دیجیتالی کتابم خریدنی شود.
با ورود آی پد، نویسنده ها وارد عصر جدید “همگرایی رسانه ها” می شوند. تلاش بیهوده نکنید! نمی توان در برابر این تغییر ایستاد.
منبع: پابلیشرز ویکلی
پست مرتبطی وجود ندارد
نوشته شده توسط کاوه شجاعی
کاوه در مجموع 4 مطلب نوشته است.
با تشکر از شما برای مطلب بسیار خوبتون…
[پاسخ]