۱۰ تصمیم سرنوشت‌ساز شرکت اپل؛ (بخش دوم)

در مطلب روز گذشته، تعدادی از تصمیم‌های تأثیرگذار شرکت اپل در پانزده‌سال اخیر را مرور کردیم، در ادامه نگاهی خواهیم داشت به سایر تصمیماتی که این شرکت را به یکی از سودآورترین بنگاه‌های اقتصادی دنیا تبدیل کرده است:

اپل، علی‌رغم تردیدهای موجود، در سال ۲۰۱۰ میلادی، تبلت آیپد را روانه‌ی بازار کرد؛

هنگامی که شرکت اپل در سال ۲۰۱۰ میلادی، تبلت‌های آیپد را معرفی کرد، حتی طرفداران سینه‌چاک گوشی‌های آیفون و علاقه‌مندان همیشگی سیستم‌های مک، چندان در مورد کارآیی و کاربرد این محصول تازه مطمئن نبودند. در ابتدا به نظر می‌رسید آیپد از جمله‌ ابزارهای جانبیِ لوکسی است که نه کارآیی لپ‌تاپ را دارد و نه حتی از پس وظایفی که به نت‌بوک‌ها واگذار می‌شود، بر می‌آید، اولین نسخه‌ی تبلت‌های آیپد از نعمت قلم‌های نوری هم محروم بودند.

شاید اکنون باورش سخت باشد، اما انتقادها و تردیدهای اولیه نسبت به آیپد اپل به حدی بود که استیو جابز در مورد آن‌ها به والتر ایزاکسون، زندگی‌نامه‌نویس خود گفته بود، پس از شنیدن این همه انتقاد نسبت به آیپد اپل، مدتی افسرده و نگران بوده است.

با این که همان زمان نیز شرکت اپل می‌توانست لپ‌تاپ ارزان‌قیمتی تولید کند و از قِبَل این محصول، سود زیادی بدست آورد، دست به طراحی و تولید محصول جدیدی زد که اگرچه از آیفون بزرگ‌تر بود اما نمی‌توانست تمام قابلیت‌های گوشی‌های آیفون را در اختیار مخاطبان قرار دهد و در غیاب صفحه‌ی کلید، فاقد تمامی امکاناتی بود که مک‌بوک اپل عرضه می‌کرد.

با تمامی شک و تردیدها، طولی نکشید که آیپد به تبلت محبوب مصرف‌کنندگان در نقاط مختلف دنیا تبدیل شد و به ایده‌آلی برای سایر تولیدکنندگان دستگاه‌های تبلت بدل گردید. نکته‌ی قابل توجه این که تا سال ۲۰۱۴ میلادی اپل موفق شده است، تعداد بیش‌تری دستگاه آیپد از مجموع پی‌سی‌های تولید شده، توسط شرکت‌های ایسر، دل، اچ‌پی و لنووو به فروش برساند.

Steve Jobs

اپل در برابر نفوذ برنامه‌ی Adobe Flash مقاومت کرد؛

شرکت اپل، قاطعانه هیچ وقت حاضر نشد تا از Adobe Flash بر روی دستگاه‌های آیپاد، گوشی‌های آیفون و تبلت‌های آیپد پشتیبانی کند و به خاطر همین تصمیم نیز به شدت مورد انتقاد تند و تیز برنامه‌نویسان، روزنامه‌نگاران، شرکت Adobe و تمامی کاربرانی قرار گرفت که دوست داشتند به محتوای تولید شده با استفاده از فلش بر روی دستگاه ios خود دسترسی داشته باشند. اگر چه این تصمیم در آغاز کار شرکت اپل را از دسترسی به برنامه‌‎نویسان و دولوپرهایی که از برنامه‌ی فلش استفاده می‌کردند، محروم نمود اما تأکید استیو جابز بر نقاط ضعف مختلف Adobe Flash و این که در بلند مدت پشتیبانی از این برنامه تنها به ضرر مخاطب دستگاه‌های ios تمام خواهد شد، عاملی بود تا امروزه در سال ۲۰۱۵ میلادی، در حدود ۳۸۰ هزار دولوپر توانا و خلاق با شرکت اپل همکاری کنند و مدام زرادخانه‌ی برنامه‌های ios را از اپلیکیشن‌های تولیدی خود، پر کنند.

اپل برای کسب سهم بیش‌تر در بازار سرمایه، از کیفیت محصولات تولیدی غافل نشد؛

شرکت اپل، هیچ وقت حاضر نشد، برای کسب فروش بیش‌تر، با پایین آوردن کیفیت محصولات تولیدی خود، با قیمت ارزان‌تر مشتریانی بیش‌تری برای خود جلب نماید و حتی با وجود توسعه‌ی بازار محصولات دیجیتال در سال ۲۰۱۳ میلادی در کشور چین و موفقیتی که گوشی‌های ارزان‌قیمت اندروید در کشورهای مختلف جهان بدست آورند، باز هم اپل حاضر نشد برای عرضه‌ی محصولی ارزان‌تر هر بهایی را بپردازد و دست آخر نیز این شرکت، آیفون ۵ سی را روانه‌ی بازار کرد که با تصور موجود از گوشی‌های ارزان بسیار فاصله داشت و علی‌رغم قیمت پایین‌تر نسبت به مدل‌های مشابه، از نظر کیفیت هیچ کم و کسری نداشت.

پافشاری و اصرار شرکت اپل برای تولید گوشی باکیفیت در سال ۲۰۱۴ نیز به نتیجه داده است و با وجود تلاش رقیبان این شرکت و انواع و اقسام گوشی‌های ارازن‌قیمتی که در بازار وجود دارند، اپلی‌ها موفق شده‌اند تنها از فروش گوشی‌های آیفون خود در ماه‌های اخیر ۷۴٫۵ میلیون دلار بدست آورند.

اپل برای عرضه‌ی گوشی‌های مجهز به صفحه‌ی نمایش بزرگ‌تر به بازار، بیش از حد عجله نکرد؛

شاید بتوان ادعا کرد که استقبال بیش از حد کاربران، از صفحه‌های نمایش بزرگ‌تر بر روی گوشی‌های هوشمند، تا حدی شرکت اپل را غافلگیر نمود، اما با این وجود مدیران این شرکت، به خاطر این مسأله خود را نباختند و اسیر تصمیم‌گیری‌های عجولانه نشدند و با این که هم از لحاظ مالی و هم از نظر دانش فنی امکان انجام این کار را در سال ۲۰۱۳ داشتند، برای ارائه‌ی محصولی بهتر صبر پیشه کردند.

اکنون که به درآمد شرکت اپل تنها از فروش گوشی‌های آیفون ۶ و ۶ پلاس نگاه می‌کنیم، مشخص می‌شود که صبر و حوصله‌ی مدیران شرکت برای تولید بهترین محصول، بیهوده نبوده است و بزرگ‌ترین گوشی‌های آیفون، بیش‌ترین فروش را نیز داشته‌اند.

2

اپل هیچ‌گاه حاضر به ادغام سیستم‌عامل ios و Mac OS X با یکدیگر نشد؛

در سال‌های اخیر طراحان اپل همواره از اضافه کردن قابلیت صفحه‌های لمسی به کامپیوترهای مک سر باز زده‌اند و همواره تأکید داشته‌اند که این عمل موفقیت‌آمیز نخواهد بود.

شرکت اپل برخلاف رقبای قدرتمند خود در بازار که لپ‌تاپ را با تبلت ادغام می‌کنند و تبلت را با گوشی‌های هوشمند. تصمیم گرفته است، همچنان در گروه لپ‌تاپ‌ها بهترین محصول و در دسته‌ی تبلت‌ها نیز محبوب‌ترین ابزار را در اختیار مخاطب قرار دهد و اجازه بدهد تا کاربر، متناسب با نیازهای خود، از میان گزینه‌های موجود بهترین را برای خود انتخاب کند.

امروزه با فروش ۵٫۵ میلیون دلاری کامپیوترهای مک و فروش ۲۱٫۴ میلیون دلاری تبلت‌های آیپد، کم‌تر کسی است که با دیده‌ی تردید به این تصمیم اپل بنگرد و به نسخه‌ی جایگزینی برای آن بیندیشد.

اپل تاکنون به بازار تلویزیون‌های هوشمند گام ننهاده است؛

آخرین بار شرکت اپل مدل جدید دستگاه اپل تی‌وی خود را در سال ۲۰۱۲ میلادی به بازار عرضه کرد و از آن زمان تحلیل‌گران هر روز منتظر بودند تا این شرکت با عرضه‌ی تلویزیون هوشمند خود، بازار این محصول را نیز در اختیار خود بگیرد، اتفاقی که هنوز تا سال ۲۰۱۵ میلادی محقق نشده است.

اگر وسواس شرکت اپل را در سال‌های اخیر برای تولید یگانه محصولِ متفاوت در نظر بگیریم، به خوبی مشخص می‌شود چرا این شرکت تاکنون محصول تازه‌ای در این حوزه به بازار عرضه نکرده است. در واقع اپل با پرهیز از تولید دستگاه تلویزیونی که احتمالاً فقط زیبا خواهد بود، اما تأثیر خاصی بر روند طراحی تلویزیون‌های هوشمند نخواهد داشت، نه تنها بیهوده خود را گرفتار پیچیدگی‌های تولید این محصول نکرده است، بلکه تلاش کرده با آرامش بیش‌تر حواس خود را بر روی دستگاه اپل تی‌وی متمرکز کند، ابزاری که در صورت توسعه‌ی بیش‌تر و همه‌گیر شدن، می‌تواند سود قابل توجهی برای این شرکت به همراه داشته باشد و تا حد زیادی نیز سنت کنونی طراحی و تولید تلویزیون‌های هوشمند را دستخوش تغییر نماید.

3

همچنین شاید مطالب زیر مورد پسندتان باشد...

یک دیدگاه

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *